Industriële archeologie en morfologie

Deze site heeft een zeer specifiek industrieel archeologisch karakter dat vooral vanuit functionaliteit en bedrijfsvoering tot stand is gekomen. De vorm van de gebouwen is geïnspireerd door het gebruik. Daarin onderscheiden we de kantoren aan de kant Dok Noord met veel ramen en ondiepe lokalen, de machineateliers met hun gesloten baksteenomhulsel, spantendak (zaagtand- of zadeldak) met bovenlicht en een stalen binnenstructuur voor de ophanging van de rolbruggen en tenslotte enkele magazijnen of kleine ateliers. Hun onderlinge opstelling en oriëntatie heeft te maken met de bereikbaarheid vanuit bijv. de Sassevaart, Dok Noord of de Salvatorstraat (inplanting hoofdrichting).

De afbraak van verschillende gebouwen in het RUP om de site te ontluchten voor andere bestemmingen is enerzijds gebaseerd op de kwaliteit van de gebouwen en anderzijds om in te spelen op enkele nieuw ontworpen circulatieassen en open ruimten (A). Om de samenhang van het geheel niet te laten verloren gaan is geopteerd om de centrale hal 12 (C) te behouden en aan de westzijde gedeeltelijk open te werken als een soort scharnierpunt en bindingselement tussen de twee parken en het plein.
De cluster zuid-west (B) met enkele typische industriële binnenstraten (met o.a. een mooie halfbeglaasde lessenaarsluifel) wordt in zijn morfologie gerespecteerd.
Een waardevol gebouw (D) aan de oostzijde van het Carelsplein lijkt perfect geschikt als ruimte voor horeca of publieke functie om het plein te animeren en de hoge gevels van de achterliggende hal qua gabariet in overgang aan te zetten.